Zażalenie na postanowienie w przedmiocie przerwy w wykonaniu kary

Poznań, dnia 22.03.2024 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział II Karny

za pośrednictwem

Sądu Okręgowego w Poznaniu Wydział V Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń

Sygn. akt: II K 123/24

Skazany: Jan Kowalski wraz z obrońcą adw. Anna Nowak Kancelaria Adwokacka Anna Nowak w Poznaniu, ul. Długa 12

ZAŻALENIE na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 15.03.2024 r. sygn. akt: V Kp 456/24 w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności

Na zasadzie art. 425 k.p.k. i art. 153a § 2 k.k.w. zaskarżam powyższe postanowienie w całości na korzyść skazanego.

Na zasadzie art. 438 pkt 3 powyższemu postanowieniu zarzucam błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, a mających wpływ na jego treść, poprzez uznanie, że stan zdrowia skazanego nie stanowi ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonanie kary w rozumieniu art. 150 k.k.w, a to w wyniku błędnego uznania, iż możliwe jest leczenie skazanego w warunkach zakładu karnego.

Na zasadzie art. 437 k.p.k. wnoszę o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie zgody na odbycie przez skazanego przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział V Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń postanowieniem z dnia 15.03.2024 r. sygn. akt V Kp 456/24 odmówił skazanemu Jan Kowalski udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Treść przedmiotowego orzeczenia warunkowana była przyjęciem przez Sąd I Instancji, że stan zdrowia skazanego nie przemawia za odmiennym rozstrzygnięciem. Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić.

W przedmiotowej sprawie uznać należy, iż stan zdrowia skazanego mieści się w zakresie pojęciowym ciężkiej choroby o której mowa w art. 150 § 2 k.k.w., a w której przypadku pozostanie w zakładzie karnym może spowodować dla zdrowia skazanego poważne niebezpieczeństwo. U Jan Kowalski zdiagnozowano przewlekłe zapalenie trzustki, guz nerki w trakcie diagnostyki, przepuklinę roztworu przełykowego, oraz stan po częściowej resekcji wątroby.

Celowe i jednocześnie gwarantujące największe bezpieczeństwo dla zdrowia skazanego wydaje się przeprowadzenie dalszej diagnostyki oraz leczenia w placówce, w której skazany był wcześniej leczony, co de facto deklarował na posiedzeniu Sądu w dniu 10.03.2024 r. Nadto załączono do akt oświadczenie lekarza prowadzącego leczenie skazanego na wolności, z którego wynika, iż celowe jest podjęcie rozszerzonej diagnostyki i leczenia operacyjnego w dotychczasowej placówce medycznej. W tym miejscu zauważyć należy, iż niepowodzenie diagnostyki i leczenia guza nerki w warunkach zakładu karnego może spowodować nieodwracalne konsekwencje dla zdrowia skazanego, w postaci trwałego kalectwa, a nawet utraty życia.

Podnieść dodatkowo należy, że wniosek skazanego nie jest próbą wykorzystania instytucji przewidzianej przez prawo karne wykonawcze w sposób sprzeczny z jej celem, bowiem z oceny przedmiotowej sprawy wynika wyraźnie, że skazany wykorzysta ewentualną przerwę zgodnie z celem w jakim została udzielona.

Mając powyższe na uwadze należało wnieść jak na wstępie.

Adwokat Anna Nowak